Osteopathie

Osteopathie 

Osteopathie voor Hoevelaken, Nijkerk en Amersfoort

Osteopathie is een vrij nieuwe behandelmethode in Nederland. Het doel van de osteopathie is heWP_20150101_20_31_23_Prot verhelpen van lichamelijke klachten. Daarbij wordt gezocht naar de oorzaak van de klachten. Die oorzaak is meestal gelegen in een beperking van de beweeglijkheid van uw lichaam. Zo’n beperking wordt ook wel een blokkade, letsel of storing genoemd. Indien zo’n bewegingsbeperking niet door uw lichaam zelf opgelost wordt zal dat vroeg of laat een functiestoring geven en klachten veroorzaken.

 

Wat doet een osteopaat?

Om deze klachten te kunnen behandelen zal een osteopaat u eerst uitgebreid onderzoeken. De behandeling bestaat daarna uit het losmaken van de gevonden beperkingen. Dit gebeurt bijvoorbeeld door het manipuleren van wervels, het verschuiven van het vastzittende weefsel of drukking op uw schedel. Zo wordt de beweeglijkheid van uw weefsels verbeterd en stimuleert uw osteopaat het zelfgenezend vermogen in de mens. Op deze wijze kunnen uw gestoorde functies herstellen en uw klachten verdwijnen. Een osteopaat gebruikt geen apparatuur. Behandeling vindt slechts plaats door de handen van de therapeut. Aldus is osteopathie een vorm van manuele geneeswijze.

 

Welke klachten kunnen worden behandeld?

Met name functionele klachten komen in aanmerking. Functionele klachten zijn klachten waarvan de oorzaak niet met specialistisch onderzoek, als laboratorium-, röntgen- en andere vormen van geavanceerd onderzoek, kan worden gevonden. U kunt hierbij denken aan langer bestaande klachten als: hoofdpijn, migraine, rugklachten, buikpijn, kaakklachten, gewrichtspijnen, slaapstoornissen, bekkenverwringingen, menstruatieproblematiek, klachten na een whiplash, obstipatie, huilbaby’s etc.

Osteopathie kan dan een uitkomst bieden door het opsporen en behandelen van blokkades in het lichaam. Als deze beperkingen verminderen of opgeheven worden kan het zelf genezend vermogen van uw lichaam de rest van uw klachten oplossen. Indien duidelijk sprake is van meer psychosomatische klachten wordt een andere benadering gekozen.

 

Hoe ontstaan blokkades?

“Leven is bewegen” en wel in de ruimste zin van het woord. Stel dat er om wat voor reden dan ook ergens WP_20150101_20_05_22_Proin het lichaam een beperking van beweging plaats vindt. Dit zal dan een weerslag op de celstofwisseling hebben. Afvalstoffen kunnen dan slechter worden afgevoerd waardoor verzuring kan plaatsvinden. Deze verzuring geeft weer weefselirritatie. Op zijn beurt is deze irritatie weer verantwoordelijk voor het ontstaan van een gestoorde weefsel- of orgaan functie. De aldus ontstane functiestoornis zal op termijn altijd klachten geven. Ons lichaam zal proberen deze blokkade te compenseren. De meeste blokkades verlopen aanvankelijk dus zonder klachten! Klachten treden pas na langere termijn op als het lichaam zich niet meer kan aanpassen aan een storing. Omdat via bindweefsel vele structuren met elkaar verbonden zijn kunnen klachten zowel plaatselijk als op afstand van de blokkade optreden. Daarom onderzoekt een osteopaat uw gehele lichaam en niet alleen de plek waar u klachten heeft.

De oorzaken van dit bewegingsverlies kunnen zeer gevarieerd zijn. Elk in het verleden doorgemaakt letsel (zelfs een emotioneel letsel) kan leiden tot veranderingen in het weefsel.

Veel voorkomende oorzaken zijn: ?verdraaiingen van de wervelkolom (ontstaan door b.v. vertillen of een aanrijding), ?ontstekingen of operaties, die littekenweefsel doen ontstaan en ?verstuikingen van gewrichten. Maar ook leefgewoontes en voedingspatronen kunnen aanleiding geven tot een plaatselijk of algeheel bewegingsverlies. Alle beperkingen kunnen zowel met als zonder pijn gepaard gaan!

 

Grote beperkingen?

Ons lichaam functioneert slechts bij de gratie van het kunnen bewegen. Denk hierbij niet alleen aan de bekende gewrichts bewegingen, maar ook aan de fijne bewegingen van vrijwel alle lichaamsstructuren. Bijvoorbeeld de ritmiek van hart en longen, de peristaltiek van de darmen en het bewegen van al uw organen door uw hartslag en ademhaling. Stel u eens voor: door de inademing bewegen uw nieren per inademing ongeveer 3 cm naar beneden. Bij de uitademing bewegen ze weer terug omhoog. Daardoor leggen de nieren door de ademhaling per dag zo’n 600 meter af! Zo is te begrijpen dat in dit voorbeeld zelfs een gering verlies van beweeglijkheid op langere termijn aanleiding kan geven tot slecht functioneren van organen. Meestal is dit eerst plaatselijk. Maar omdat via bindweefsel vele structuren met elkaar verbonden zijn kan later ook een algeheel slecht functioneren ontstaan. Dit kan zowel lichamelijk als emotioneel zijn.

 

Een osteopaat beziet de mens holistischWP_20150101_19_57_50_Pro

De osteopaat beschouwt de mens in totaliteit. Osteopathie is een vorm van therapie waarbij de gehele mens wordt betrokken ofwel een holistische vorm van therapie. Dit woord is afgeleid van het Griekse woord “holos” dat “geheel” betekent.

In deze totaliteit wordt het lichaam in de Osteopathische visie om didactische reden onderverdeeld in drie, elkaar wederkerig beïnvloedende bewegingssystemen:

  1. Het bewegingsapparaat: de botten,gewrichten, spieren en zenuwen. Dit systeem beweegt voornamelijk onder onze willekeurige invloed.

 

  1. De inwendige organen: samen met hun vliezen, bloedvaten en lymfklieren. Dit systeem beweegt door de peristaltiek (eigen beweging) of door een opgedrongen beweging van het middenrif (ademhaling) of van het bewegingsapparaat.

 

  1. Het CranioSacraal systeem: is het systeem van de harde hersenvliezen die de hersenen en het ruggenmerg omsluiten. Deze hersenvliezen zitten vast aan de schedelbeenderen, de bovenste twee nekwervels en het heiligbeen. Deze hersenvliezen omvatten het centraal zenuwstelsel en het hersenvocht. Dit systeem beweegt door regelmatige de productie van hersenvocht.

 

Zoals al eerder benadrukt is de harmonie van bewegen tussen deze drie systemen van vitaal belang voor de zelfregulatie van het lichaam.

 

Historie van de osteopathie

De osteopathie vindt haar oorsprong in de Verenigde Staten. De geestelijke vader is de Amerikaanse arts dr. A. T. Still (1828 -1917). Dr. Still onderzocht de onderlinge samenhang tussen de bouw en de functie van menselijke weefsels. Daarnaast was hij boer en predikant. Still ontdekte dat een bewegingsstoring ergens in het lichaam, op andere plekken klachten kan veroorzaken. Zijn filosofie heeft hij uitgedragen via een eigen school. Leerlingen van dr. Still gaven later een wetenschappelijke onderbouwing van de osteopathie. Andere leerlingen stichtten eigen scholen zoals Palmer: die stichtte de chiropraxie. Vandaag de dag is de osteopathie als vak in de Verenigde Staten geïntegreerd in de reguliere gezondheids- zorg.

 

Osteopathie in Nederland

In Nederland was het tot voor kort slechts via buitenlandse opleidingsinstituten mogelijk om tot osteopaat opgeleid te worden. Medici en paramedici worden hier in 5 jaar geschoold in de osteopathische vaardigheden. Na hun examen behalen zij het certificaat osteopathie. Indien gewenst kan men na een internationaal examen en het schrijven van een thesis ook het diploma osteopathie in ontvangst nemen. Naast deze gedegen kennis dient de osteopaat ook door langdurig oefenen een uiterst verfijnde tastzin te ontwikkelen om zo bewegingsbeperkingen in het weefsel te kunnen opsporen. Het duurt vele jaren voor dit goed is ontwikkeld.

 

Mark ten Seldam volgde zijn studie aanvankelijk bij de Franse academie A.T.S.A., welke later overging in de Nederlands Academie voor Osteopathie N.A.O. In 1995 behaalde hij zijn certificaat osteopathie. Vanwege zijn holistische aanpak is hij voor Osteopathie beroepsmatig aangesloten bij de V.N.T.

>