Visie 2021

Visie ontwikkeling op pijn, gezondheid en welzijn

Visie rond 1986

Ik ben opgeleid vanuit de biomedische visie: lichamelijke klachten zoals pijn zijn het gevolg van weefselschade of een aandoening.
Denk hierbij aan vastzittende wervels, overbelasting van spieren, gescheurde pezen, een verkeerde houding etc. Als fysiotherapeut ging ik dan aan de slag met b.v. het mobiliseren van een gewricht, losmaken van spierknopen, versterken van te slappe spieren, etc. De biomedische visie is een waardevolle benadering voor acute klachten.

Maar zoals Johan Cruijff zei: elk voordeel heb zijn nadeel. Vooral bij chronische klachten heeft deze visie een vervelende keerzijde. Als er géén aantoonbare weefselschade of ziekte te vinden is, dan moet er dus iets anders aan de hand zijn:
- bijvoorbeeld ‘secundaire ziektewinst’ (extra aandacht die je door je ziekte krijgt of extra geld ter compensatie als er sprake is van letsel ten gevolge van een ongeval).
- of de pijn zit, kort door de bocht, “tussen je oren”. Het wordt niet letterlijk gezegd (maar je voelt het wel); je verbeeld je pijn of je bent een aansteller. Door deze aanname zijn veel mensen ten onrechte niet serieus genomen en gekwetst.

De biomedische visie creëert een splitsing tussen lichaam en geest, ook wel een dualistische benadering genoemd.
Lichaam en geest worden gezien als twee losse entiteiten en ‘behandeld’ door twee verschillende disciplines: de medische en de psychologische.
Verder stelt de biomedische visie de klacht centraal, dus wat er 'mis' is (i.t.t. gezondheid en wat er 'goed' gaat). Hierdoor bestaat een grote kans dat een klacht door deze visie in stand gehouden wordt of chronisch wordt.

Visie rond 1986-1989

In de praktijk zag ik verschijnselen die ik niet begreep vanuit de biomedische visie. Ik behandelde mensen met rugpijn waar ik dacht dat die een duidelijke lichamelijke oorzaak had (zoals een hernia). Toch hielp mijn behandeling niet echt.
Ik vroeg wel door of er iets van stress speelde, maar daar werd altijd ontkennend op geantwoord. Het gaf mij een onbevredigend gevoel. Ik merkte wel dat er iets speelde, maar kon mijn vinger er niet opleggen en ik geloofde destijds de antwoorden van mijn patiënt.  

Ik werkte eind jaren ’80 in een klein dorp waar iedereen elkaar kende en over elkaar sprak. Die roddels gingen bij mij het ene oor in en het andere uit.
Maar soms spitste ik mijn oren: dan hoorde ik dat er iemand gescheiden was (dat was destijds nog een zonde) die ik kende. Ik had diegene een half jaar daarvoor behandeld voor rugklachten.
Toen had ik gevraagd of er stress speelde, en dat was niet zo. Maar kennelijk speelde er relatiestress, waar ze het niet met mij over wilde hebben. Ik vroeg mij af of de pijn van het hart zich mogelijk vertaalde als pijn in de rug??

Visie rond 1990 - 2002

Om mijn vragen beantwoord te krijgen volgde ik allerlei praktische opleidingen. Daarin ervoer ik zelf dat je lichaam en geest niet kunt scheiden. En deze opleidingen deden mij goed en hoewel ik mij als een vis in het water begon te voelen met allerlei complementaire therapieën, riep elke opleiding ook weer de nodige vragen op. 

Ik had verscheidene opmerkelijke ervaringen tijdens mijn opleidingen. Ik geef er twee als voorbeeld:
Tijdens een sessie hypno-reïncarnatie therapie oefende ik met een medestudent. Deze had al een half jaar last van een ‘frozen shoulder’ en hij kon zijn arm maar tot 80 graden heffen. Fysiotherapie bracht hem geen uitkomst.
In een oefen sessie die ik met hem had, kwam hij in de imaginatie ergens in de bergen terecht. Tijdens die bergtocht gleed hij uit, viel naar beneden maar kwam met een schouder klem te zitten tussen de rotsen. Hij kon zich niet bevrijden en stierf in deze positie. Na het afronden van deze sessie kon hij zijn schouder nagenoeg weer normaal bewegen! Magisch.

Een tweede voorbeeld:
Tijdens de voorbereiding op het examen Osteopathie oefende ik met een dame die buikpijn had. Er was een harde, pijnlijke plek in haar buik, maar ik kon de oorzaak van haar buikpijn niet vaststellen. Ook een proefbehandeling hielp niet.
Ik riep de hulp in van een paar afgestudeerden die ons begeleidden. Ook zij konden de klacht niet duiden noch verlichten. Omdat ik graag met imaginatie therapie werk, vroeg ik aan die dame of ze fantasie had en of ik het over een andere boeg mocht gooien. Dat mocht.

Ik vroeg haar: kun je je voorstellen dat je in een duikboot stapt en dat deze zo verkleint, dat je die duikboot met jezelf erin kunt inslikken. Dat kon ze. Ik vervolgde: nou, dan kom je in je slokdarm, volg maar wat er gebeurt. Via de slokdarm kwam ze in de maag en via de maag door de twaalfvingerige darm. Na de tweede bocht in de twaalfvingerige darm kon ze niet verder. ‘hoe komt dat’, vroeg ik. Als antwoord kreeg ik: nou, er zit een stokje, een soort splinter. Wat moet ik ermee vroeg de dame.

Ik stelde haar voor om te proberen om beweging hierin te krijgen. Ze trok aan de splinter en kreeg acuut hoofdpijn (daar had ze niet eerder over gesproken). Ze vroeg aan mij of die splinter en de hoofdpijn met elkaar te maken hadden. Dat wist ik natuurlijk ook niet, daarom gaf ik haar de suggestie om met de duikboot via een bloedvat naar de hersenen verder te reizen om dat verder te onderzoeken. Ze kwam aan op de plek van de hoofdpijn en zei toen: ik weet waar mijn hoofdpijn mee te maken heeft. Ik wil er verder niet over praten. Ik stopte de imaginatie en ze was weer helemaal aanwezig in het hier en nu. Haar buikpijn was verdwenen en haar buik was nu zacht bij aanraking.
In deze twee voorbeelden verdween een medische klacht op bijna magische wijze, omdat er inzicht in een klacht ontstond en er betekenis aan kon worden gegeven.

Om ook dicht bij het reguliere veld te blijven volgde ik de opleiding psycho-somatische fysiotherapie. Deze hanteerde het bio-psycho-sociale model als visie van de Engelse cadioloog en later psychiater George Engel. Hij zag in de praktijk dat je je klacht, je historie, de sociale situatie waarin je zit, je gedrag, zingeving die je ervaart en de mate waarin je denkt je leven zelf te kunnen besturen elkaar continu beïnvloeden.
Hoewel dit model meer omvattend was en beter aansloot bij de realiteit miste er toch iets op het vlak van zingeving en spiritualiteit.

Visie rond 2006 - 2016

Daarom volgde ik bij Hans Knibbe de begeleiders opleiding aan de school voor Zijnsoriëntatie te Utrecht. Het is een scholing in spiritualiteit, maar het was totaal anders dan ik verwacht had.

Het was niet zweverig, er werd niet gewerkt om een perfecter of heiliger zelf te worden. Ik leerde vooral af te stemmen op een bewustzijn dat ruimer is dan je denken (je psyche).
Er is een Zijns-bewustzijn dat er altijd is, dat niet van voorwaarden afhankelijk is en waar je je ‘heel’ voelt. Het wordt ook wel omschreven als het “ik-ben’ bewustzijn. Het overstijgt het gevoel van dualiteit, van innerlijke strijd, van niet-genoeg zijn. Daarom heet dit een non-duale bewustzijn (visie).

Maar die ervaren heelheid is niet het eindpunt van de reis, maar het beginpunt. Van daar uit kun je onderzoeken waar je geïnspireerd van raakt. Waar je passie ligt, je vuur.  Je gaat erkennen wat je het liefste zou doen in je leven en je leert daarvoor te gaan.

Vanuit deze visie kon ik meer en meer aansluiten bij mijn cliënten, zonder dat er iets aan hen veranderd of ‘gefikst‘ hoefde te worden. Alleen al het feit dat je als cliënt/patiënt niet hoeft te veranderen had op veel mensen een helend effect.

Visie rond 2017 - 2020

De laatste jaren leerde ik in Oostenrijk de Grinberg methode van Avi Grinberg. Het is een methode die er van uit gaat dat veel klachten het gevolg zijn van onbewuste defensieve patronen. Patronen die ooit bedoeld waren om je te beschermen, maar die je nu beperken.

De Grinberg methode is een leerweg en geen therapievorm. Je leert om geconditioneerde patronen te herkennen, te versterken en om ze vervolgens op een lichamelijke wijze los te laten.
De visie is 'Zijn met wat is".

Visie anno 2021

Ieder mens is al ‘heel’. Als ik je daar op leer focussen dan kunnen je lichaam en geest gaan ontspannen.
Vanuit die ontspanning kun je gaan ontdekken waardoor je steeds weer in een vicieuze cirkel van spanning terecht komt en kun je daar mee leren werken.

Het einddoel is wat mij betreft dat ik je leer hoe je 100% jezelf kunt zijn. Dat is totaal anders dan jezelf corrigeren en proberen om alsnog perfect te zijn.

Ik put inspiratie uit e volgene visies:
a. de bio-psychosociale-spirituele benadering
b. de visie (model) van positieve gezondheid van dokter Machteld Huber
c. de visie (model) van de Saluto-genese van huisarts Birgit Spoorenburg
d. de non-duale visie (spiritueel)

Mijn missie vanuit de bovenstaande visie

1. pijn en lijden te verlichten of op te lossen: herstel van balans.
2. je te leren je pijnklacht te gebruiken als mogelijkheid tot psychologische en spirituele volwassenheid. Leren om jezelf te zijn: jezelf accepteren, en trouw te zijn aan jezelf. 

Gezondheid en welzijn in balans = lichaam, geest en ziel in balans.

Wat anderen zeggen:

Valentina
(35 jaar)

Architect

Waarom ik bij Mark ben? 
Ik heb verschillende lichamelijke klachten waar ik vanaf wil. Ook zoek ik een antwoord op mijn vragen: ‘welke baan past het beste bij mij’, ‘in welk land wil ik dan werken en leven’. Ik ben extreem sensitief en wil weten hoe ik hier het beste mee om kan gaan, want nu twijfel ik vaak en ik voel mij besluiteloos. Die onzekerheid beperkt mij om voluit te leven.

Hoe heeft het proces je tot nu toe geholpen? 
Mijn chronische buik-, nek en schouderpijn zijn significant minder.
Ik ben mij veel meer bewust dat ik mijn spieren aanspan in situaties waarin ik moet presteren. Ik kan mijzelf beter observeren en de lichamelijke symptomen als signaal gebruiken.
Mijn mentale activiteit van ‘over-analyseren’, piekeren en mij zorgen maken over mijn lichaam en de toekomst is veel minder. Ik zie wat de triggers zijn die dit gedrag uitlokken en ik kan er gemakkelijker op reageren. Ik heb nog wel eens de symptomen van een beginnende paniekaanval, maar de aanval zelf breekt niet meer door.
Ik vertrouw veel meer mijn onderbuik gevoel.

Wat heb je in jezelf gestopt dat tussen jou en je verlangen in stond?
Ik kan de lichamelijke contracties in mijn nek/schouders/middenrif en onderbuik herkennen en loslaten. Die hingen samen met een gevoel van minderwaardigheid in bepaalde situaties.

Marijke
(80 Years)

Pensionado

Why I came to Mark? 
To gain more peace of mind, and have more energy.
Further I have a back- and hip pain that frustrated me and I wanted to get rid of it.

How evolved your process? 
During the sessions I often felt an intense flow of energy through my body. I also felt a lot of sadness releasing which I built up though my life. I recognized all kind of patterns I build up to escape from pain and fear. Patterns where I held myself back from life.

What did you stop that was in between you and your goal? 
I learned how to recognize these patterns and can partially stop a pattern. I am better now in dealing with difficult situations. I am more of myself and I am more assertive. By the way, the pain in my back, hip and knee got less. I am not where I want to be and still continue my process with Mark.

Mark ten Seldam

Mark ten Seldam heeft ruim 30 jaar ervaring als Mindfulle Fysiotherapeut, 20 jaar ervaring als Osteopaat en Cranio-Sacraal therapeut en 10 jaar ervaring als Zijnsgeorienteerd begeleider. 
Hij heeft het derde jaar van de Grinberg Methode afgerond. Drie jaar lang volgt hij in Oostenrijk, onder leiding van Avi Grinberg himself, de opleiding tot Grinberg praktitioner.
Vraag jij je af of deze methode iets voor jou is? Bel mij even of vul je vraag in op de contact pagina.

Je kunt de tijd die je nog te leven hebt niet beïnvloeden

Maar je kunt je leven in de resterende tijd nog volop beïnvloeden

>